Home » แห่พื้นเมือง ดาวทอง-ห่วงอาลัย อิเหนา ชุดล้านนาดุริยศิลป์ (กลองเต่งถิ้ง) ๒ | เพชรรุ่งนาฏราช | นาฏศิลป์พื้นเมือง

แห่พื้นเมือง ดาวทอง-ห่วงอาลัย อิเหนา ชุดล้านนาดุริยศิลป์ (กลองเต่งถิ้ง) ๒ | เพชรรุ่งนาฏราช | นาฏศิลป์พื้นเมือง

แห่พื้นเมือง ดาวทอง-ห่วงอาลัย อิเหนา ชุดล้านนาดุริยศิลป์ (กลองเต่งถิ้ง) ๒ | เพชรรุ่งนาฏราช


นอกจากการดูบทความนี้แล้ว คุณยังสามารถดูข้อมูลที่เป็นประโยชน์อื่นๆ อีกมากมายที่เราให้ไว้ที่นี่: ดูเพิ่มเติม

วงพาทย์แบบพื้นเมืองล้านนา บรรเลงโดยวง เพชรรุ่งนาฏราช
ติดต่องานแห่ 0801213806 (ภุชงค์) , 0835660271 (รสว.)

ชุดล้านนาดุริยศิลป์ (กลองเต่งถิ้ง) ๒
ดาวทอง
ห่วงอาลัย อิเหนา
มอญยกศพ
แขกมอญบางขุนพรหม

นักดนตรี
สงกรานต์ชัย ใจติขะ ระนาดเหล็ก
ณัฐพงศ์ วงค์ษา ระนาดทุ้ม
รังสิวุฒิ กองทา ระนาดเอก
ประจวบ วังศรี ฆ้องวง
ภุชงค์ สุปัญญา แนหน้อย
รักเกียรติ จันทร์ก้อน แนใหญ่
ศุภชัย หน่อแก้ว กลองเต่งทิ้ง
บุญถึง แผลงฤทธิ์ กลองตัด

See also  การเขียนรายงานเชิงวิชาการ IS2 | การ เขียน โครงเรื่อง รายงาน

ชุดนี้จัดทำโดยเพื่อศึกษา อนุรักษ์และส่งเสริมดนตรีปี่พาทย์ของดนตรีพื้นบ้านภาคเหนือ

แห่พื้นเมือง ดาวทอง-ห่วงอาลัย อิเหนา ชุดล้านนาดุริยศิลป์ (กลองเต่งถิ้ง) ๒ | เพชรรุ่งนาฏราช

ร่ายรำ​ EP.6 นาฏศิลป์พื้นเมือง ภาคอีสาน


นาฏศิลป์พื้นเมืองภาคตะวันออกเฉียงเหนือ(ภาคอีสาน)
ลักษณะเฉพาะของนาฏศิลป์พื้นเมืองภาคตะวันออกเฉียงเหนือ(ภาคอีสาน)
ลักษณะการแสดงนาฏศิลป์ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือจะแบ่งออกเป็นกลุ่มวัฒนธรรม คือ กลุ่มอีสานเหนือ กลุ่มอีสานใต้ และกลุ่มอีสานเฉพาะเมืองโคราช ซึ่งมีลักษณะแตกต่างกัน ดังนี้
กลุ่มอีสานเหนือ จะได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมมาจากประเทศลาว ซึ่งได้แก่ เซิ้ง ฟ้อน และลำ เช่น เซิ้งกระติบข้าว เซิ้งโปงลาง เซิ้งแหย่ไข่มดแดง ฟ้อนผู้ไทย (ภูไท) เซิ้งสวิง เซิ้งกะหยัง เครื่องดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดง เช่น แคน พิณ ซอ โปงลาง โหวด ฉิ่ง ฉาบ กรับ
กลุ่มอีสานใต้ จะได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมมาจากประเทศกัมพูชา (รำกระทบสาก) (รำตั๊กแตนตำข้าว) เครื่องดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดง เช่น กลองกันตรึมปี่สไล รำมะนา พิณ
กลุ่มอีสานเฉพาะเมืองโคราช เป็นกลุ่มวัฒนธรรมเฉพาะในเขตจังหวัดนครราชสีมามีลักษณะการแสดงที่โดดเด่น คือ การเล่นเพลงโคราช มีลักษณะคล้ายกับการละเล่นประเภทเพลงฉ่อย ลำตัดของภาคกลาง มีความสนุกสนาน เป็นการใช้ปฏิภาณไหวพริบของผู้ขับร้อง
ตัวอย่างการแสดงนาฏศิลป์พื้นเมืองภาคตะวันออกเฉียงเหนือ(ภาคอีสาน)
เซิ้งแหย่ไข่มดแดง การประกอบอาหารหรือหาอาหารของชาวอีสานมักจะอยู่กับธรรมชาติ เริ่มตั้งแต่เดินออกจากบ้านฝ่ายหญิงจะถือใส่น้ำและเศษผ้าเหน็บไว้ที่เอว ฝ่ายชายถือไม้ยาวผูกตะกร้าที่ปลายไม้สำหรับแหย่รังมดแดง และเริ่มมองหารังมดแดง จากนั้นเป็นท่าแหย่มดแดงได้เทลงในคุใส่น้ำ นำผ้ากวนมดแดงเพื่อแยกตัวมดออกจากไข่มดแดง เทน้ำออกจากคุ สุดท้ายเป็นท่าเก็บอุปกรณ์และเดินทางกลับบ้าน
เซิ้งโปงลาง เป็นการแสดงของชาวไทยภาคอีสาน นิยมเล่นกันมากในจังหวัดกาฬสินธุ์ หรือที่นิยมเรียกกันว่า (กาฬสินธุ์ถิ่นโปงลาง) การแสดงจะมีทั้งหญิงและชาย ใช้ท่ารำที่ประดิษฐ์ขึ้นตามทำนองเพลง อันเกิดจากความบันดาลใจ ด้วยลีลาแคล่วคล่องว่องไว ใช้ดนตรีโปงลาง
ฟ้อนภูไท ฟ้อนภูไทนี้ เป็นการละเล่นพื้นเมืองอย่างหนึ่งของชาวผู้ไท เดิมที่นั้นการร่ายรำแบบนี้เป็นการร่ายรำเพื่อถวายพระธาตุเชิงชุมแต่อย่างเดียว ต่อมาได้ใช้ในงานแสดงในงานสนุกสนาน รื่นเริงต่างๆ
เซิ้งสวิง ดัดแปลงท่าฟ้อนจากการที่ชาวบ้านออกไปหาปลา โดยมีสวิงเป็นหลักในการหาปลา เซิ้งสวิงมีการประยุกต์กันมาเรื่อยๆ ท่าฟ้อนจะแสดงให้เห็นถึงการออกไปหาปลา การช้อนปลา จับปลา และการรื่นเริงใจ เมื่อหาปลาได้มากๆ ผู้แสดงฝ่ายหญิงจะเป็นผู้ถือสวิงไปช้อนปลา ส่วนฝ่ายชายจะนำข้องไปคอยใส่ปลาที่ฝ่ายหญิงจับได้
พิธีดึงครกดึงสาก หรือ โยนครกโยนสาก เป็นพิธีทางไสยศาสตร์ที่กระทำเพื่อขอฝน โดยมีครกและสากที่ใช้ในครัวเป็นอุปกรณ์สำคัญ พิธีดึงครกดึงสากเป็นพิธีที่มีลักษณะง่ายๆ ไม่ซับซ้อน คือเอาครกและสากผูกด้วยเชือกอย่างละเส้นแบ่งผู้ดึงให้เท่ากัน จะเป็นหยิงหรือชายก็ตาม โดยให้มีจำนวนเท่าๆ กัน จับปลายเชือกคนละด้าน แต่งเครื่องคายขันธ์ห้า สักการะบูชาเทวดาขอน้ำฝน ป่าวสัคเคเทวดาแล้วตั้งจิตอธิษฐานว่า ถ้าฝนจะตกขอให้ฝ่ายหญิงเป็นผู้แพ้ (แพ้ ในภาษาอีสานหมายถึง ชนะ) ถ้าฝนจะแล้งขอให้ฝ่ายชายเป็นผู้แพ้ จากนั้นเริ่มดึงครกดึงสากจนปรากฏผลว่า ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งแพ้หรือชนะ ชาวอีสานมีความเชื่อว่า ฝนฟ้าในปีนั้นจะเป็นไปตามการตั้งจิตอธิษฐาน
การฟ้อนดึงครกดึงสาก ได้แรงบันดาลใจในพิธีกรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับสภาพชีวิตของคนอีสาน ที่มีอาชีพทางเกษตรกรรม ที่ต้องอาศัยฝนฟ้าจากธรรมชาติ ทางวิทยาลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ด โดย อาจารย์ทองคำ ไทยกล้า และ อาจารย์ทรงศักดิ์ ประทุมศิลป์ คิดลายทำนองเพลง อาจารย์ฉวีวรรณ ดำเนิน สร้างเครื่องแต่งกาย โดยมีอาจารย์ทองจันทร์ สังฆะมณี ปรับปรุงตกแต่งจัดฟอร์ม คัดเลือกลาย บรรจุเพลง การแต่งกาย และความกลมกลืนในรูปแบบศิลปะโดยอาจารย์จีรพล เพชรสม เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2526 ท่าฟ้อนได้จากท่าธรรมชาติและผสมกับแม่ท่าของหมอลำ ซึ่งได้ลีลาเร้าใจและงดงามไปอีกแบบหนึ่ง

See also  Simple Past Tense - 03 - Negative Sentences - English Grammar Lessons | negative sentence คือ
See also  วิธีดูคนที่เราบล็อคข้อความบน Messenger | ข่าวสารล่าสุดเกี่ยวกับ บล็อกแชทเฟส รู้ได้ไง

ร่ายรำ​ EP.6 นาฏศิลป์พื้นเมือง ภาคอีสาน

ฟ้อนขันดอก มรดกทางวัฒนธรรมล้ำค่าชาวล้านนา ณ.โรงละครแห่งชาติ Thai Performance from Northern region HD


ฟ้อน เป็นภาษาเหนือ หมายถึง การร่ายรำ เพื่อบูชาสิ่งต่างๆ อันเป็นศิลปะล้านนาของไทยฝ่ายเหนือ โดยเอกลักษณ์ของการฟ้อน คือการจีบนิ้วที่มีความอ่อนช้อยไปพร้อมๆ กับท่าทางกรีดกรายร่ายรำ โยกตัวไปตามท่วงทำนองเพลง ในสมัยโบราณฟ้อนใช้แสดงประกอบเฉพาะในวันสำคัญในพระราชพิธีและพระราชฐานเท่านั้น เช่น ในคุ้มหลวง ผู้ฟ้อนโดยมากล้วนเป็นเจ้านายเชื้อพระวงศ์ฝ่ายในทั้งสิ้น ศิลปะการฟ้อนอยู่ที่ความพร้อมเพรียงและความอ่อนช้อยของท่าฟ้อนเป็นสำคัญ

การแสดงนาฏศิลป์ไทย เนื่องในงานคอนเสิร์ตการกุศล
วันที่ 22 สิงหาคม 2558 ณโรงละครแห่งชาติ

ร่วมสืบสานและอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม โปรดเป็นกำลังใจให้กับเรา เพื่อท่านจะได้ไม่พลาดการรับชมใหม่ๆ https://www.youtube.com/channel/UCMGL3TderGw_ITM4Nnn3Y1A?sub_confirmation=1

Siammelodies ระบำรำฟ้อน

ฟ้อนขันดอก มรดกทางวัฒนธรรมล้ำค่าชาวล้านนา ณ.โรงละครแห่งชาติ Thai Performance from Northern region HD

นาฏศิลป์พื้นเมืองสองฝั่งโขง ไทย-ลาวครั้งที่12 ทีมที่.9 ฟ้อนดอกจำปาบานบุญปีใหม่ลาว


นาฏศิลป์พื้นเมืองสองฝั่งโขง ไทย-ลาวครั้งที่12 ทีมที่.9 ฟ้อนดอกจำปาบานบุญปีใหม่ลาว

นาฏศิลป์พื้นเมือง 4 ภาค


นาฏศิลป์พื้นเมือง 4 ภาค

นอกจากการดูหัวข้อนี้แล้ว คุณยังสามารถเข้าถึงบทวิจารณ์ดีๆ อื่นๆ อีกมากมายได้ที่นี่: ดูวิธีอื่นๆwiki tại đây

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *